ผลงานวิจัย เรื่อง “การศึกษาดินแต่ละบริเวณในอำเภอภูเวียงที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของผักบุ้งจีน”

การศึกษาดินแต่ละบริเวณในอำเภอภูเวียงที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของผักบุ้งจีน

 สรัญญา พินาธุวงค์1, นิชานันท์   โพธิ์ทอง2, โสภิษฐ์นภา คำมา3

1,2,3โรงเรียนภูเวียงวิทยาคม ตำบลภูเวียง อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น 40150

สรัญญา พินาธุวงค์, นิชานันท์ โพธิ์ทอง, โสภิษฐ์นภา คำมา. (2561). การศึกษาดินแต่ละบริเวณในอำเภอภูเวียงที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของผักบุ้งจีน. งานประชุมวิชาการวิทยาการสิ่งแวดล้อมระดับชาติ 2562.

 

บทคัดย่อ

                งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการเจริญเติบโตของผักบุ้งจีนในดินบริเวณที่มีความแตกต่างกันในอำเภอภูเวียง ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ ดินจากบริเวณไร่อ้อย ดินจากบริเวณสวนมะม่วง และดินจากบริเวณรอบโคนต้นไผ่ นำผักบุ้งจีนมาเพาะปลูกลงในกระถางเป็นระยะเวลา 7 สัปดาห์ และสังเกตการเจริญเติบโต โดยการนับจำนวนต้นที่เกิด ความสูงและเส้นรอบวงของลำต้น สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ พบว่า จำนวนเมล็ดผักบุ้งจีนที่ทำการเพาะปลูกในดินจากบริเวณไร่อ้อยมีการงอกร้อยละ 66  จำนวนเมล็ดผักบุ้งจีนที่ทำการเพาะในดินจากบริเวณโคนต้นไผ่มีการงอกร้อยละ 60 จำนวนเมล็ดผักบุ้งจีนที่ทำการเพาะปลูกในดินจากบริเวณส่วนมะม่วงมีการงอกร้อยละ 26 ความสูงเฉลี่ยและเส้นรอบวงเฉลี่ยของลำต้นผักบุ้งจีนในดินจากบริเวณไร่อ้อยมีค่าเฉลี่ยสูงสุดเท่ากับ 17.61 เซนติเมตร และ 1.77 เซนติเมตร ตามลำดับ ความสูงเฉลี่ยและเส้นรอบวงเฉลี่ยของลำต้นผักบุ้งจีนในดินจากบริเวณโคนต้นไผ่มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 16.90 เซนติเมตร และ 1.60 เซนติเมตร ตามลำดับ ความสูงเฉลี่ยและเส้นรอบวงเฉลี่ยของลำต้นผักบุ้งจีนในดินจากบริเวณสวนมะม่วงมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 17.31 เซนติเมตร และ 1.69 เซนติเมตร ตามลำดับ

คำสำคัญ : ผักบุ้งจีน ไร่อ้อย สวนมะม่วง ต้นไผ่ การเจริญเติบโต การงอก ความแตกต่างของดิน

>>> ดาวน์โหลดไฟล์บทคัดย่องานวิจัยนี้ คลิกที่นี้

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *